Бир-биридин қелишмай һәрикәт қилиш түсини алған бир хил кәйпийат: бәс-бәс билән сетивалмақ.

Исим [бәш+атар] бәш тал оқ қачилинидиған вә бир-бирләп етилидиған милтиқ.

Бәг вә бәг қатарлиқ әмәлдарлар: пүтүн қәшқәргә тәвә бәг-бигатлар, улар тарқатти бу пәрманни патла.

Исим [әрәбчә] «тебабәт» өпкә вә нәпәс йоллиридин аҗрилип чиққан шилимсиман суйуқлуқ болуп, нормал әһвал астида аҗрилип чиқиши азрақ болиду; өпкә йаки нәпәс йоли йаллуғланғанда көпийиду.

Имлиқ сөз [парсчә] махташ, мақуллаш, мәдһийә, алқишни билдүриду: бәлли, шундақ қил оғлум!

Исим [хәнзучә] орундуқ.

Исим [пеил] ①нәшә чекидиған адәм: у худди мәҗүн шорап, тохтимай күлидиған қотур чирай бәңги қийапитигә киргәниди. ②Көчмә мәнидики сөз. Тамака, нас қатарлиқ нәрсиләрни көп чекишкә адәтләнгән киши.

Рәвиш [парсчә] мувапиқ, лайиқ, тәң: бәва кәлмәк.

Сүпәт. Баблири бар, бабларға бөлүнгән: бәш баблиқ китаб.

Пеил башқилардин йаманлимақ, қейидимақ, рәнҗимәк:-йуртни хотун хәқ сориса, ахир заманниң болғини шу,-дәп батнап йиғиндин чиқип кәткән әр хәқләрму чиқип қалди.

Исим. Баҗгирлар қилидиған хизмәт, баҗ йиғиш иши.

Исим [парсчә] «йезиқ тили» шамал.