Исим ①йашанған, қери киши. ②Йашанғанларни һөрмәтләп аташ формиси: бовайниң бир аз миҗәзи йоқ.

Исим [русчә«грикчә] биографийә йәни тәрҗимиһал йазғучи, биографийилик әсәрләрни йазидиған йазғучи.

Сүпәт [парсчә, әрәбчә] . Әқилсиз: әй биәқил! Хәйр. Өзүңгиму қилдиң, маңиму қилдиң.

Рәвиш. Тармар, гумран; вәйран: битчит болмақ. Битчит қилмақ.

Исим. Диалект. Өрүкниң бир түри; йағлиқ өрүк, ақ өрүк.

Пеил «деһқанчилиқ» уруқ төрәлмилири йетилип уруқ постини йерип чиқмақ; дәрәхләрниң йилтиз вә ғол шахлири бих чиқармақ, бих урмақ, бих сүрмәк:-қәлбим беғида башқа бир ғунчә бихлиди,-дәп давамлаштурди хетини мәһәммәт.

Исим «дин» динға хилап йеңилиқларни киргүзүш тәрәпдари вә униңға берилгән киши.

①Сан. Әң кичик санақ сан вә бу санни ипадилигән «1» рәқими: гәп бир, қулақ икки (мақал).＊Бирни биргә қошса икки болиду. ②Исим. Үчинчи шәхс қошумчиси «и» билән келип мәлум бир «киши, адәм» дегән мәнини билдүриду: биридин қутулуп ониға тутулдум (мақал). ③Алмаш. Исимларниң алдида келип «шу», «мушу», «охшаш бир» дегән мәниләрни билдүриду: һейтәм әр-хотун бир мәктәптә ишләйду. ④Алмаш. Ениқсиз қошумчә вәзиписидә келип «қандақтур, аллиқандақ, қайсидур, қачандур» ға охшаш мәниләрни билдүриду: бир күни. Бир ахшими. ⑤Рәвиш. Пеилларниң алдида һаләт болуп келип, иш-һәрикәтниң мәнисини күчәйтиш ролини ойнайду: бу хәвәр мәһәллигә бир кәлди. ⑥Алмаш. «Ким», «немә» соал алмашлири билән қошулуп ениқсиз алмаш ролида келиду: айгүл йолда тонуш бирким учрап қалса болатти, дәп пат-патла әтрапиға...

Сүпәт [бир+аз] көп әмәс, азрақ: бираз сәвр қилиң.

Сүпәт ①бир хилда, охшаш, тәкши, баравәр: мәйли йашанғанлар вә йаки кичикләргә болсун бирдәк муамилә қилиш лазим. ②Бир нәрсидәк, мәһкәм: һәр милләт хәлқи бирдәк иттипақлишип күрәш қилишимиз керәк.

Рәвиш. Биллә, бир болуп, қошулуп: ғулам өй игиси билән бирликтә қой сойувататти.

Бағлиғучи [бир+нөри] мәйли, туруп турсун: ейтиңа, маңа охшаш олтурса-қопса дүйниң пайдисини көзләйдиған адәмни йолдин аздиң десә қамлишамду, башқисиму бирнөри, мениң һар алғиним әбилғазиниң мушу сөзи.