Исим. Рәхт, йип қатарлиқларни бойиғучи уста: әслидә һелиқи өй бир бойақчиниң бойақханиси икән.

«Бойлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: там бойлитип икки қатар қилип тизилған үстәлләргә кәмпүт, газир-пурчақ, алма-нәшпүт тизилғаниди.

Бойида қалған бала вақти кәлмәй чүшүп кәтмәк.

Сүпәт ①бойни бар, мәлум шәкилдики бойунға игә: патәм узун бойунлуқ су қачисидин тәштәккә су қуйди. ②Бойунға селишқа тәййарланған: у:-бу қетим қиз туғсиңиз бир бойунлуқ мәрвайит, оғул туғсиңиз алтун биләзүк алимән,-дәп қалди.

Исим [бова+қуш] «биологийә» қәдимки омуртқилиқ һайван, беши қушиниңкигә охшайду, адәттә қушларниң бовиси дәп қарилиду.

Сүпәт. Биографийигә аит, тарихий: биографийилик роман.

Сүпәт. «Йезиқ тили» баш бәрмәйдиған; гәпкә кирмәйдиған, бойсунмайдиған, өз бешимчи: һәр таман үзимән бибаш қейиқтәк, боранда долқунлар һайат деңизи.

Исим «тарх» келишим, тохтам, қарар, пүтүм: сөһбәтниң нәтиҗисидә 1946-йил 6-ийул күни 11 маддилиқ тинчлиқ битими имзаланди.

Сүпәт. Әқлий вә җисмани җәһәттин иқтидарсиз, бир ишқа қурби йәтмәйдиған, қолидин бир иш кәлмәйдиған, өзини ташливәткән; бошаң, ғәйрәтсиз: уни көргәнләр таза бир биҗинбош хотун охшайду, дәп һес қилишатти.

Сүпәт [парсчә] худи йоқ, һошйар әмәс, бипәрва, бихәстә: бихуд йүрмәк.＊Биз һәр даим дүшмәнни бихуд дәп һесаблимаслиқимиз лазим.

Исим «дин» бидәтчиләр вә бидәткә берилгәнләргә хас һәрикәт вә характер.

Бир қетим аш пишқучилик вақит, пурсәт.