Исим. Йағачтин йасалған, төмүр чиш бекитилгән вә йәр һәйдәштә ишлитилидиған аддий сайман.

Пеил. Болта билән чиңитмақ.

①Сүпәт. Болуши лазим, болуши керәк: «һошйар болғулуқ!» Дәйтти у өз-өзигә пичирлап. ②Исим. Болидиған иш, болушқа тегишлик иш:-қени өйгә кириңлар, болғулуқ бопту. Немә кәлсә, өзи көрәр,-деди нисахан уларни өйгә башлап.

Бағлиғучи. Омумий уқум тәркибидики айрим бир тармақни алаһидә тәкитләп «һәммидин бәк«, «хусусән» дегән мәнидә келиду: малийә башқуруш түзүмини, болупму демократик асаста назарәт қилиш түзүмини мукәммәлләштүрүш керәк.

«Болмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: улар саручинда болунған вәқәдин хәвәр тепип дәрһал йолға чиқти.

Исим. Рәхт, йип қатарлиқларни бойиғучи уста: әслидә һелиқи өй бир бойақчиниң бойақханиси икән.

①«Бойлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси. ②Йетишмәк, чиқишмақ: лекин бу пул сәрп әткән дәсмайиға аран бойлашти.

Балағәткә йетип той қилиш мәзгилигә кирмәк.

Тәқлид сөз. Боғуқ қаттиқ аваз вә униңдин һасил болған сада.

Рәвиш [парсчә] арами, хатирҗәмлики йоқ, әнсиз, тинч, хатирҗәм әмәс: биарам болмақ, биарам қилмақ.

Исим [русчә«грекчә] бирәр кишиниң һайат йоли вә униң кәчүрмишлири; тәрҗимиһал.

Сүпәт [парсчә] баһасиз.