Пеил. Бағ-бостанға айландурмақ: һәр йили көчәт тикип орман бәрпа қилиш арқилиқ бу чөлләрни бостанлаштуруш һазирқи муһим вәзипиләрниң бири.

«Бошанмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: шундақтиму у қизни саламәт бошандурди.

«Боғҗумилимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим. Бошрақ болдурған, май, шекәр арилаштурулған хемирдин бармақтәк томлуқта, икки сантиметир узунлуқта үзүп йағда пишурулидиған йемәклик.

①Исим. Әвлад, нәсил: йаш боғунлардин бәзилири җуңго инқилаби үчүн өзлириниң иссиқ қанлирини аққузди. ②Исим. Диалект. Чиңгиликкә охшайдиған бир хил өсүмлүк.

Болмиғур, әрзимәс, тайини йоқ: әгәр сени бир адәм чақирса, болар-болмас адәмниң өйигә барма.

①«Болмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: болумсизни болдуралмидим, хурҗун қачисини толдуралмидим (мақал). ②«Болмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: хемирни болдурмақ.

Исим. Болка пишуруш йаки сетиш билән шуғулланғучи киши.

Сүпәт. Мәвҗут болған вә болидиған, боларлиқ: болушлуқ пеил.

«Бомбилимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Сүпәт [бой+тақ] той қилмиған йаки той қилип аҗрашқан (әрләр һәққидә): лутпулла өзиниң бу бойтақ, қәдинас, кона аритам қошнисини хуш пеиллиқ билән күтүвалди.

Исим [бойун+и+ақ] бойнида ақ болған йаки бойнида башқа бәлгилири болған ит; күчүк.