Исим. Диалект. Балиларни қорқутуш йаки алдаш үчүн, «җин» дегән мәнидә қоллинилидиған сөз.

Сүпәт. Қойуқ һәм зич өскән, барақсан, бағҗанлашқан: мән өзүмни үч дәрвазиниң бүк терәклик кочисида кетип барғандәк һес қилмақтимән.

Исим ①«дин» ишанлиқ билән шуғулланғучи айал, сопи айал. ②Айалларниң исмиға қошулуп келип һөрмәтләш мәнисини билдүриду.

Исим [парсчә] айағ кийимләрдики чакниң икки тәрипигә тикилгән инчикә тикиш: бехи салмақ.

Бара-бара; ахирқи һесабта; кейинчә:-берип-берип улар қолуңдики бир парчә нандинму қуруқ қойиду!-Деди мәнсур әкбәргә кәскин қилип.

«Безәштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим ①«физика» мәлум нәрсиниң бирлик йүзигә чүшкән еғирлиқ күчи: қан бесими. ②Қисиш, езиш, зулум селиш: у қаттиқ бир роһий бесим пәйда қилишни көңлигә пүккәниди. ③Еғир вәзипә, мәсулийәт: униң йүрики һазир икки хил бесим астида қийнилатти.

Қаттиқ қорқмақ, алақзадә болмақ, әндишә қилмақ: дохтурниң тазиланмиған хормини җиқ йәп зәһәрләнгән дегән хуласисини аңлиғанда, қадир ака билән мәрйәмханниң бешидин түтүн чиқип кәтти.

«Беғишлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Беқинмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим. Тиғи дәстисигә нисбәтән көндиләң орнитилған, йағаччилиқта йоған йағачларни қир чиқирип силиқлаш үчүн ишлитилидиған тиғлиқ сайман, йоған чапма чот.

Бирав бирәр ишқа интиливатқан, җиддий киришиватқан пәйттә тосқунлуқ қилмақ; қаршилиқ қилмақ; зәрбә бәрмәк: һашим акам зәрдә билән униң сөзиниң белигә тәпти.