Сүпәт. Буйи, пуриқи, һиди бар, һидлиқ: йәткүз саба йаримға, мениң налә-заримни. Өлмисәм бир көрәрмән әтир буйлуқ йаримни.

Исим «зоологийә» қарчиғисиманлар аилисидики чоң йиртқуч ов қуши. Униң тумшуқи илмәк, бармақ тирнақлири учлуқ, қанат пәйлири чоң, көзи интайин өткүр. Кишиләр уни қолда беқип, җәрән, кейик, түлкә қатарлиқ һайванларни овлайду.

Пат-пурсәттә, йеқин-арида, йеқинда: чарәклик имтиһан бүгүн-әтә башлиниду.

Пеил. Бетон билән қатурмақ; бетон һалитигә кәлтүрмәк.

Исим ①тәк шуңлирини артиш үчүн йағачтин тәййарланған җаһаза, чәллә. ②Мушундақ тәййарланған үзүм бариңи: түлкә үзүмлүк бағда бедиш астида тинч вә хатирҗәм йашашқа башлапту.

Пеил. Һәр хил чирайлиқ, зиннәтлик нәрсиләр билән зиннәтлимәк: өйни безимәк. Зални безимәк.

Сүпәт ①бикар әмәс, алдираш, бас-бас:-мушундақ ишниң бесиқ вақтида нурум нәдә йүридиғанду,-деди зорихан. ②Өзини тутувалған, салмақ, тәмкин: миҗәзи бесиқ.

Беши асманға тақашмақ: бу хәвәрни аңлап бешим асманға йәткүдәк болди.

Исим «анатомийә» җигәр.

Исим. Диалект. Йешил билән сериқ арилиқидики рәң.

Пеил. Чиңимақ; мустәһкәмләнмәк.

Исим [белиқ+алғуч] зоологийә су қуши. Пәй-түклириниң рәңги қара, йешил вә парқирап туриду. Тумшуқи йапилақ, узун, рәңги қарамтул, үстүнки тумшуқиниң учида илмики бар, суда үзүләйду, белиқ тутушқа маһир. Гелида халтисиман покини болуп, тутқан белиқни халта ичигә салиду. Дөлитимизниң җәбубиға маканлашқан. «Қарна» дәпму атилиду.