Исим. Хәрәк.

Исим «ирқ» мушу нам билән аталған милләт вә шу милләткә мәнсуп киши. Улар җәнубий славийанларға мәнсуп болуп, болғарийә дөлитиниң асаслиқ аһалисини тәшкил қилиду.

Тәқлид сөз. Етилип чиққан суниң авази.

Рәвиш. Мушу түпәйли, мушу сәвәбтин (көпинчә аввал көрситилгән сәвәб йаки нәрсиниң әрзимәйдиғанлиқини ишарәтләп келиду): у кәптумиш, кәлсә кәлсун, буниңлиқ билән бизниң ишимиз тохтап қалмайду.

Исим. Болар-болмас буйруқ чүшүрүшни йахши көридиған адәм.

Сүпәт. Бүдүри бар, бүдүрләшкән: бүдүрлүк чач.

Исим. Супа орнида йөткәп ишлитилидиған йағач кариват.

Исим. Бетон қуйғучи, бетон қуйуш техники.

Исим. Бехил һаләт, пихсиқлиқ: бехиллиқ қилмақ.

Сүпәт. Сөзлигүчигә йаки сөз болуватқан йәргә йеқинрақ болған; бу йақтики, бу тәрәптики: бериқи ишик. Бериқи бина.

«Безимәк» пеилиниң өзлүк дәриҗиси: дәйдики, нә һаҗәт безәнмәк, өгәнгин, сөзлириң гүл ачсун.. .

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» ①алдин берилгән хәвәр, бәлгә, учур: қарниң мундақ көп йағқини мол һосулниң бешарити ②ипадә, инкас, ишарәт: башлиқниң сөзидин у аллиқандақ бир һекимәтниң бешаритини сәзгәниди.