[Әрәбчә] ①исим. Бирәр нәрсиниң силиқ, йалтирақ йүзидә көрүнгән башқа бир нәрсиниң тәсвири, шәкли: әкс әтмәк. Қиз аста-аста меңип дәрйаниң ичигә кирипту-дә, еңишип туруп, өмридә түнҗи қетим өзиниң чирайиниң судики әксини көрүпту. ②Сүпәт. Зит, тәтүр, қаримуқарши: әкс тәсир.＊Зидийәтләрниң һәммиси муәййән шараитқа асасән, өзлириниң әкс тәрипигә айлинип туриду. ③Сүпәт. Қайтиланған, қайта айан болған: әкс сада.

«Әкәтмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: дадам қалдуруп кәткән һелиқи нәрсиниң ким тәрипидин қачан әкитилгәнлики бизгә намәлум.

①Әгри-тоқай һаләт: йолниң әгри-тоқайлиқи. ②Көчмә мәнилик сөз. Җапа-мушәққәт, тосалғу: кишиләр һайатида һәр хил әгри-тоқайлиқларға йолуқиду.

Сүпәт. Әгилгән, қайрилған: әгим-әгим йоллардин из келиду йар сәнәм, қизил тонни пүркинип қиз келиду йар сәнәм ! ②Исим. Әгилгән, қайрилған җай: йағач көврүкниң йуқирисидики әгим йенида булдуқлап етилип турған йәнә бир чоң булақ бар иди.

Әл вә дост, йар-бурадәрләр.

Исим. Йурт арилап йүрүш иши, сәпәр қилиш адити: униң йерим өмри әлкезәрлик билән өтти.

Ишниң йоли, епи-җепи; шәрт-шараити: биз техичә бу ишниң әлми-тәлмини билип болалмидуқ.

Имлиқ [әрәбчә] <يېزىق تىلى> Мәңгүлүк хошлишиш, ахирқи хошлишишқа ейтилиду: деди хәлқим шуңа чоңқур йүрәктин: «әлвида оғлум йашайду биз билән роһиң, әмәс биздин җуда оғлум»

Уйан-буйанға күчсиз чайқалған, мағдурсиз, һалсиз: у бирнәччә йил бала дәрдидин әләң-сәләң йүрди.

Сүпәт ①әмчики бар: әмчәклик һайванлар. ②Әмчики чоң: әмчәклик айал.

<ئىقتىساد> Кишиләр әмгәк обйектигә тәсир көрситиш вә уни өзгәртиштә пайдилинидиған барлиқ маддий васитиләрниң мәҗмуәси. У ишләпчиқириш қорали, йәр, өй-имарәт, йол, қанал, амбар қатарлиқларни өз ичигә алиду, буниң ичидә ишләпчиқириш қорали һәл қилғуч рол ойнайду.

Исим [әрәбчә+парсчә] әмирниң оғли:-һәй йигит! Растиңни ейтқин, падишаһзадимусән, йа әмирзадимусән, йа бәгзадимусән йаки байзадимусән?-Дәпту мәликә.