Сүпәт. Чеки, чегриси йоқ; наһайити кәң; көз йәткүсиз; бипайан: у йәр пайансиз җаңгаллиқ болуп, судин әсәрму йоқ иди.

Әпти-бәшириси ечилмақ, әйиби ашкариланмақ.

Сүпәт. Пайдиси бар; пайда, мәнпәәт кәлтүридиған: пайдилиқ иш. Пайдилиқ адәм.

Исим [парсчә] «йезиқ тили» көпинчә «қилмақ«, «қилинмақ» пеиллири билән биллә келип: » ①айағ астида бесилмақ, йанҗилмақ, чәйләнмәк. ②Көчмә мәнидики сөз. Айағ асти қилмақ, хорлимақ, дәпсәндә қилмақ » дегәндәк мәниләрни билдүриду: паймал қилмақ. Паймал қилинмақ.

«Паңилдимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: мәнму бәтләклик милтиқимни паңилдитип етивәрдим.

Исим [русчә] «химийә» лабораторийә ишлирида қоллинидиған бир тәрипи пүтүк нәйчисиман шешә.

Исим [русчә] «сийаси иқтисад» ишләпчиқириш васитилиридин мәһрум болған йалланма ишчи, йоқсул.

Исим [русчә] «қатнаш» кемә, парахот тохтайдиған җай; порт.

Исим <[латинчә+грекчә] «математика» математикиниң бир тармиқи. У тәкшиликтики геометирийлик шәкилләрниң хусусийәтлири (көрүнүши, чоң-кичиклики, орни қатарлиқлар(ни тәтқиқ қилиду.

Сүпәт. Попкиси бар, попка асқан: попкилиқ адәм.

Исим. Тарихий сөз ①урушта қарши тәрәпниң һуҗумидин мудапиәлиниш вә қарши тәрәпкә оқ чиқириш мәқситидә йасалған мунар шәклидики қурулуш. ②Миқдар сөз. Узунлуқ өлчәм бирлики; бир потәй он чақиримға тәң, йәни бәш километирға тәң келиду.

①Сүпәт. Тозуп туридиған, тозуйдиған; бош, йумшақ: аптомобил бурулуп қара йолға чүшкәндә порпаң топа асманға көтүрүлүп, һәммини чаңтозанға көмүвәтти. ②Исим. Көчмә мәнидики сөз. Ғовға, алитопилаң: порпаң чиқармақ. *-Мән қумулда порпаң көтүрүп аләмни бир алған турсам,-деди һелиқи киши варқирап.