Уйғур елипбәсиниң төтинчи һәрпи.

[Әрәбчә] ① исим. Кишиләрниң ихтийаридин, ирадисидин ташқири; уштумтут, күтүлмигәндә йүз беридиған көңүлсиз һадисә; бәхтсизлик; бала-қаза; апәт: палакәт басмақ. ＊Хушал болғанда көзгә палакәт көрүнмәс (мақал). ②Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Чаққан әмәс, ләқва, лайғәзәл, епи йоқ; келәңсиз: айуп акиниң оғуллири палакәтрәк йигитләрдин иди.

Палани-пустани.

«Палилдимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: асман чеһрисидики түркүм-түркүм йултузлар палилдишатти.

Исим «пәлсәпә» мәвҗудийәт билән тәпәккурниң бирлики тоғрисидики идеалистик нәзәрийә. Панидракчилиқ тәбиәт дунйаси билән җәмийәтниң пүткүл тәрәққийати «аләм роһи» ниң әқли, логикилиқ паалийитиниң ишқа ашурулушидин ибарәт дәп қарайду.

«Панаһланмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

①Исим [парсчә] җай, мусапә, йол қатарлиқларниң ахирқи нуқтиси; чегриси: зәп охшиған буғдайниң пайани һеч көрүнмәс; кечәкүндүз қундузниң һарғинлиқи билинмәс. ②Иш-һәрикәт, гәпсөз, вәқә һадисиләрниң ахири; давами: билмидим күлпәтниң барму пайани, аләмгә һәмраһкән адәм пиғани. ③Көчмә мәнидики сөз. Һес туйғу, кәчүрмиш қатарлиқларниң чеки; ахири: тарқилипту ахшамқи түн тумани, еқин билән биллә үздүм баһарда, бу еқинға ишқимниң йоқ пайани, у аққан җай болғач қәлбим макани.

Рәвиш [пай+петәк] алдираш-тенәш, аварә, патипарақ: саһибхана меһманларни мәзәгә еғиз тегишкә зорлаш билән пайпетәк иди.

Сүпәт [әрәбчә+парсчә] «йезиқ тили» даим пайда елиш койида болидиған, һайанкәш.

Исим. Пайлаш ишһәрикити: мән әқлимғә кәлгәндин буйан насир бәгниң босуғисида пайлақчилиқ қилдим.

①Сүпәт. Қулиқи аңлимайдиған, қулиқи еғир, аңлимас, сағру: бу адәм кор йаки паңқаймикин! ②Исим. Ат, кала, қой қатарлиқ сөңәклик һайванларниң кәйни путиниң тизидин ошуқиғичә болған илик устихини; сөңики.

Сүпәт [русчә] практика қиливатқан: практикант оқуғучи. Практикант дохтур.