Пеил. Қатлимақ, қайримақ, пүкмәк: әсәд хәтниң мәзмунидин хәвәр тапқандин кейин хәтни пүкләп шу петичә йанчуқиға сапту.

Пеил. Икки ләв арисидин «пүв» қилип йәл чиқармақ: сүт ичип ағзи көйгән қетиқниму пүвләп ичәр (мақал).

Рәвиш [әрәбчә] бирәр ишқа ғәйрәт билән киришкән һалда, әстайидил, изчил, актип: паал қатнашмақ. Паал ишлимәк.

Пеил. Диалект. Өмилимәк.

Исим. Патқақ болуп кәткән һаләт: улар патқақчилиқта толиму тәстә кетип баратти.

Исим [русчә] патологийә мутәхәссиси, алими.

Бир қанчә парчиға бөлүнгән, әбҗиқи чиққан, пачақланған; әбҗәқ: қассаплиқ пичиқимни төмүрчиниң сәндилигә қойуп болқисида пачақпачақ қиливәттим.

Исим ①пахал көп дөвиләнгән җай. ②Пахал болуш, пахаллашқан һаләт: пул пахаллиқи.

«Пахтилашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: у нанни пахтилаштурувәтти.

Исим [парсчә, әрәбчә] «аләмниң падишаһи» дегән мәнидики һөрмәт вә тәкәллуп сөзи: вәзир падишаһқа:-хош падишаһиаләм, силиниң бу хизмәтлиригә биз бешимиз билән тәййармиз,-дәпту.

Тәқлид сөз. Поҗаңза атқанда, қуриған чивиқларни сундурғанда, очаққа селинған отун тутишип көйгәндә вә шу хил һалларда чиққан аваз: йирақтин «парас» қилған аваз аңланди.

Сүпәт. Раһәтпарағити йоқ, раһәтпарағәткә игә әмәс: парағәтсиз турмуш.