Исим [парсчә] нәққашларниң нәқиш ойушта ишлитидиған әгри пичиқи.

Исим. [Әрәбчә] ①бирәр дөләтниң тәвәликидики вә шу дөләтниң қанунида бәлгиләнгән һоқуқ вә мәҗбурийәттин бәһримән болидиған киши. ②Аддий авам хәлқ: от қойса амбал йоқ сорақ, пуқра йақалмайду чирағ (мақал).

Рәвиш. «Пулаң» қилған һалда: пулаңңидә чүшмәк. Пулаңңидә йиқилмақ.

Пеил. ①Айағ асти қилмақ, дәссимәк, бозәк қилмақ. ②Баһанә қилмақ, ағи қилмақ.

Исим. Йезиш, хатириләш ишлири, катибатчилиқ.

«Пүркүмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: су пүркүтмәк. Дора пүркүтмәк.

Пеил. Қатлашқан, пүрләшкән һаләткә кәлмәк, пүрүлүп қалмақ, пүрүлмәк: у йошуруп сақлап кәлгән кичик бир қутини елип, униңдин пүрләшкән, рәңги өчкән бир парчә қәғәзни чиқарди.

Сүпәт. Пүклинидиған, пүкүлидиған: пүклимә орундуқ. Пүклимә сизғуч. Пүклимә йәлпүгүч.

Тәқлид сөз. Астиүсти калпукни бир-биригә җүпләп туруп, һавани қаттиқ чиқарғанда һасил болған аваз: униң йүрики салғандәк болди-дә, «пүв» қилип чирағни өчүрүп бешини чиң пүркәп йетивалди.

Исим. Папа өтәйдиған вәзипә.

Исим ①дәссисә пут кирип кетидиған бош лай: адәмгә әқил керәк, патқаққа шеғил керәк (мақал). ②Көчмә мәнидики сөз. Оңушсиз шараит: патқаққа тиқилмақ.

Исим. «Зоологийә» сөрәлгүчиләр синипиға вә учқур кәсләнчүк аилисигә киридиған һайван, тутуқ қоңур йаки қарамтул рәңдә болиду.