Тәқлид сөз. Астиүсти калпукни бир-биригә җүпләп туруп, һавани қаттиқ чиқарғанда һасил болған аваз: униң йүрики салғандәк болди-дә, «пүв» қилип чирағни өчүрүп бешини чиң пүркәп йетивалди.

Имлиқ сөз. От вә башқа қизиқ нәрсидә қаттиқ көйгәнлик имасини ипадиләйду: патигүл көйүккә чидийалмай «па!» Дәп варқиривәтти.

Исим [русчә] «ботаника» гүлсиз, спорилиқ, бәрглири чоң өсүмлүк.

«Химийә» йунда вә сесиқ су көлчәклиригә көмүлгән өсүмлүк тәнлириниң чирип, сесип ечитилишидин һасил болған газ. Буни йеқилғу йаки химийә санаәт хам әшйаси қилип ишләткили болиду.

Исим [патимә+хотун] ①айалларға мунасип болған ишларниму қилалмайдиған, һәтта чақму егирәлмәйдиған айал: патмихотунниң чақидәк. ②Йетим ақсақили.

Сүпәт. Ечинишлиқ, мусибәтлик, қайғулуқ: җелил бигунаһ өлгән анарханниң паҗиәлик өлүмини ойлиғанда чидап туралмайтти.

Пеил ①пахалға айланмақ, пахал болмақ. ②Көчмә мәнидики сөз. Қиммитини, әһмийитини йоқатмақ, әрзанлашмақ, курси чүшмәк.

Бәхти, тәлийи оңдин кәлмәк.

Исим ① падишаһ болуш, падишаһ өтәшкә тегишлик вәзипә, хизмәт: бу қәләндәр он төт йил падишаһлиқ қилди. ②Сүпәт. Падишаһларға хас: падишаһлиқ унван. Падишаһлиқ сүпәт. ③И«тарих» падишаһниң қол астидики дөләт: сәуди әрәбистани падишаһлиқи. ④Исим. Падишаһлардәк байашатлиқ; һузур-һалавәт: тәнниң сақлиқи-падишаһлиқ (мақал).

Исим. Өзи әмгәк қилмай башқиларниң әмгики бәдилигә йашаш, тәййартаплиқ: улар паразитлиқ билән җан бақмақта.

Исим [әрәбчә] ①киши арам алидиған әһвал, шараит, тинчлиқ; раһәт: пәмсизниң парасити йоқ, ғәмсизниң парағити йоқ (мақал). ②Айалларниң исми.

Сүпәт. Параграфқа бөлүнмигән, параграфлири йоқ.