Исим [русчә«грекчә] «химийә» бир хил органик мадда болуп, хлорофил, қанға қизиллиқ бәргүчи ақсил қатарлиқларниң муһим тәркибий қисми һесаблиниду. Булар оксиген молекулисиға охшаш кичик молекулиларни өзлиригә бириктүрүвалиду.

Исим ①қимарниң бир хили болған ошуқ ойунида утқанлиқни, йәңгәнликни билдүрүп келидиған бир хил шәкил: поза чүшмәк. Покка поза. ②Қаттиқ мәстлик һалити: поза болмақ. Поза қилмақ.

Сүпәт ①посмиси бар, посма кийгән: ишиктин йәттә-сәккиз йашлардики посмилиқ қиз кирип кәлди. ②Посма тикишкә йетидиған: посмилиқ рәхт.

Қилишқа тегишлик болмиған гәпни, йоқ гәпни қилма, йалған сөзлимә.

Тәқлид сөз. Бирәр нәрсә егиздин пәскә чүшкәндә чиққан аваз: шу чағда дәрәхтин силкингән бир топ қар «пок» қилип қизниң бешиға чүшти.

[Пола+баш] сүпәт. Әр-хотунчилиқта хотуниниң әхлақсизлиқиға йол қойидиған, көрмәскә, билмәскә селип, бешини ичигә тиқип йүридиған; йумшақ баш: пола баш адәм.

«Полдур» сөзиниң тәкрарлиниши.

Исим ①қонақ унидин хемир йуғуруп төгигә бериш үчүн расланған кумилач: у залимниң өйидә йәйдиғиним кепәктә йаққан пом. ②Мәлум даирә, чегра, пасилни бәлгиләп туруш үчүн топидин селинған кичик дөвә: пасилға пом салмақ.

«Помлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: тонур бешидики айаллар қонақ хемирини помлашқач өзара қизиқ параңлишивататти.

Рәвиш ①«поң» қилған һалда: җоза үстидә турған чайдан поңңидә йерилип ишханида олтурған һәммәйләнни чөчүтүвәтти. ②Уштумтут, бирдинла: поңңидә йиғливәтмәк. Поңңидә сөзләп ташлимақ.

«Питлимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим. Ов милтиқиниң оқи, чачма оқ.