Әбәд

[Әрәбчә] <يېزىق تىلى> ①Исим. Ахир, пайани йоқ келәчәк заман; мәңгүлүк, һәмишә, даима: ана вәтән саңа садиқ қизил қәлбим, сени күйләп та әбәдкә нахшам йаңрар. ②Рәвиш. Мәңгү, әбәдий; өмүрвайәт: унтумастин сени хәлқиң, әбәд сақлайду намиңни.