Әсәбий

Сүпәт [әрәбчә] ①аччиқи, ғәзипи, зәрдиси тез келидиған: әсәбий киши. Әсәбий бала. Әзәлдин тәмкин вә хуш чирай бу һаким тақәт қилалмай әсәбий адәмдәк варқирап ташлиди. ②Йаман характерлик, ғәлитә миҗәзлик: сотлар қанлиқ вә һәйран қаларлиқ вәқәләрни мәззә қилип аңлиғучи әсәбий хотунларға толуп кетәтти. ③Қаттиқ аччиқ: униң вуҗудини қандақтур бир хил әсәбий қәһруғәзәп чирмивалғаниди.