Әйиб

Исим [әрәбчә] ①қаидә-йосунға, тәртип-интизамға, әдәб-әхлаққа хилап иш; кәмчилик, сәвәнлик: билмәслик әйиб әмәс. Тиришмаслиқ әйиб (мақал).＊Өзиниң әйиби өзигә көрүнмәс, көзиниң әйиби көзигә көрүнмәс (мақал). ②Киши уйилидиған, номус қилидиған, хиҗаләт тартидиған хата һәрикәт; начар қилиқ, болмиғур адәт: сиз дәрсиз, йигиткә йаш төкмәк әйиб, билимән номуси көз йаш йигитниң, есимдә атамму ейтқан өлүмгә рази бол вә әмма төкмә көз йешиң! ③Нуқсан, қусур, илләт, җисманий кәмтүклүк: ғеми йоқ инсан болмас, әйиби йоқ һайван болмас (мақал).