«Адашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: нишандин адаштурмақ.

Өзара адаш, ағинә: адаш-адаш болайли, бир нан тапсақ тәң йәйли.

Исим ①дост; ағинә, бурадәр: адаш болмақ. ②Йар, ашна: көрдүңму бу башимни, көзүмдики йашимни, үч күн болди көрмәймән, қара қаш адашимни.

Исим. Диалект сөз. Ата-анилардин тәвәррүк болуп қелип қалған нәрсиләр.

«Адимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: ечишмақ, аччиқлашмақ, зәрдаплашмақ: униң бу ғәлибилиригә чидимиған әсәтниң ичи адап кетивататти.

Исим [парсчә] ун, кепәк қатарлиқлардин мәхсус өй һайванлириға етип берилидиған мәхсус суйуқ умач.

Көпинчә «болмақ» йардәмчи пеили билән келип «алақә-мунасивәтни үзүл-кесил үзмәк, тохтатмақ» дегәндәк мәниләрни билдүриду: биз униң билән ада-җуда болдуқ.

[Әрәбчә] ①исим. Иш-һәрикәт, вәқә-һадисиниң ахири, тамамлиниш иҗраси: вәзипә ада болмақ.＊Биз бурчимизни ада қилдуқ. ②Сүпәт. Пакиз, таза: наһийилик ашлиқ идарисидикиләр: «буғдийиң таза әмәскән» дәп башқидин ада қилдурди.

Исим «зоологийә» бир хил қуш, әркикиниң тән узунлуқи тәхминән 33 сантиметир, йазлиқ пәй түклириниң рәңги чипар болуп дүмбә, қуйруқ тәрәплири ақ ала болиду; чишисиниң баш вә бойун қисимлири қара, қалған қисимлири сарғуч рәңлик, қоңур алиси бар, узунға учалмайду; егиз тағларда өсүмлүкләрниң нотисини, уруқлирини вә һашаратларни йәп йашайду; хейлуңҗйаңда, шинҗаңниң алтай тағлирида тепилиду.

«Ахун» сөзиниң биринчи шәхс игилик қошумчиси билән кәлгән һөрмәт шәкли: хош ахунум, гәп силидин болсун.

Исим [ахун+йағлиқ] «ботаника» өрүкниң бир түри, ташқи пости ақуч, бираз түклүк болиду.

Исим «дин» ахунларниң диний тәрбийә вә тәрғибат билән шуғуллиниш иши: ахунлуқ қилмақ.