Исим. Хатирҗәмлик, оңушлуқлуқ, хейимхәтири йоқлуқ: ақйоллуқ болушни тилимәк.

Исим [ақ+йол] хейимхәтәрсиз оңушлуқ йол, сәпәр: сәпириңизгә ақйол болсун.

Исим [парсчә] хәлқ шаири, хәлқ дастанчииси, дастанларни еғизчә нахша қилип ейтқучи.

Исим. Ваңлиқ дәвридики тәрҗиманлар кийидиған баш кийимниң бәлгиси.

Ақиди -көкиди.

Исим. Даналиқ, ақиланилик: орунсиз күлүш сараңлиқтур, орунлуқ күлүш ақиллиқ вә әдәптур.

Рәвиш [әрәбчә+парсчә] әқил ишләткән һалда, әқиллиқ кишиләргә охшаш, әқил билән: ақиланә иш қилмақ. // Ақиланә мәслиһәт.

Исим. Даналиқ, ақиллиқ: мән қол йазминиң ақиланилик билән йезилған җайлириниң барлиқини инкар қилмаймән.

Сүпәт [әрәбчә] әқиллиқ, дана: ақил өзини айайду (мақал).

Исим [парсчә«һиндичә] «ботаника» мурәккәп гүллүкләр аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Ғоли инчикә, гүли ақ йаки қизил болиду; қурутулған гүлидин қилинған парашок билән паша, чивин қатарлиқ зийандаш һашаратларни йоқатқили болиду.

Андақ мундақ: ақиди-көкиди демәк.

Исим [ақ+йағлиқ] «ботаника» өрүкниң бир түри, чоң-кичиклики җананә өрүктәк болиду, әмма ақ өрүккә охшаш ақ сериқ пишиду.