①Сүпәт. Туташқан җайидин айрилип кәткән; сунуқ: пути аҗрақ орундуқта олтурғили болмайду. ②Исим. Нәрсиләрниң аҗрилип турған дәзи, йериқи, йочуқи: йағач туңниң аҗриқидин су чиңқап чиққили башлиди.

Бәзидә ач, бәзидә тоқ; ач билән тоқниң арилиқида, тапқанда йәп, тапалмиғанда йимәй, тойуп тамақ йейәлмигәй: ач-тоқ йүрмәк. Ач тоқ қалмақ.

Исим <ئىرق> Елимиздики аз санлиқ милләтләрниң бири болуп, йүннән өлкисигә җайлашқан.

Исим. Қорсиқи ач һаләт, ач қалған, тоймиған һаләт, тоймаслиқ: ачлиқта тутқан қачаңни тоқлуқта унтума (мақал).

①Сүпәт. Ағдурулған, ағдуруп қойуп терилмиған: ахтарма йәр. ②Исим. Ағдурулған, ағдурулуп терилмиған йәр: сайда таш тепилмапту, ахтармида даңгал (мақал).

«Ахирлаштурмақ«пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим [парсчә] ①<دىن> Ислам динидики уқумушлуқ киши, диний зийалий, молла: ваңниң әтрапида йәттә-сәккиздәк ахун қоллирида қуран тутуп туратти. ②Әрләр исминиң кәйнигә қошулуп ейтилидиған һөрмәт сөзи: мөминахун. Җаппарахун.

Исим. Достанә мунасивәт, достлуқ, ағийнилиқ.

Исим [әрәбчә] өзара чиқишалмаслиқ йаки қариму қаршилиқ, дүшмәнлик мунасивәт; гинә, хусумәт, өчмәнлик: адавәт тутмақ. Адавәт сақлимақ.＊Мән шәхсий адавәт билән задила һесаблашмаймән.

Исим. Аддий һаләт, аддий болуш: муәллим тейизлиқтин чоңқурлуққа, аддийлиқтин мурәккәпликкә өтүштин ибарәт дәрс өтүш усули билән дәрс өтти.

Исим. Адвукатларниң дәвалашқучи, әйибләнгүчи йаки адәттики шәхсләргә һәмкарлишип уларниң қануний ишлирини бир тәрәп қилишқа йардәмлишиши: наһийә базиридики йүсүп дегән киши адвукатлиққа тәклип қилинди.

Сүпәт. Адәм йашимайдиған, инсан бармиған, адәмзаттин халий: адәмзатсиз чөл.