Исим [русчә<گرېكچە] ئارخېئولوگىيە بىلەن شۇغۇللانغۇچى ئالىم، مۇتەخەسسىس.

Сүпәт ①көптин бери арзулап кәлгән, арзулап күтүлгән; көңүлдики: ата-ана арзулуқ йалғуз қизини өз җанлиридиму артуқ көрәтти. ②Арзулар билән толуп ташқан, арзуси бар: арзулуқ дунйа.

«Арғунлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Рәвиш. Арқисичә.

Пеил ①җедәллишип тутушуп қалғанлар йаки челишқанларниң арисиға кирип, тутувелип айривәтмәк, арилашмақ: сәкрәп турған сақчи һүсәйнәмгә бир качат салди, униңғичә башқилар аричилап урғузмиди. ②Арилап маңмақ, ариси билән маңмақ: у «бу йолда меңиш хәтәрлик» дәп, йирақ болсиму аричилап меңип кәтти.

Пеил ①бир-биригә қошулмақ, бирләшмәк, бирикмәк: һәсән бовай өз вақтида қечирни тохтатқан болсиму, он җиңдин артуқ уруқ йумшақ топиға арилишип, йәрдә чечилип йататти. ②Башқиларниң сөзигә сөз қатмақ, ишиға қатнашмақ:-йақ, балилирим, мән буниңға қошулмаймән,-дәп арилашти давут акам. ③Алақә қилмақ: йашлиқим түрмә вә тарим әмгики билән өтүп кәтти, қириқ нәччә йашлиқ адәм болғинимдила җәмийәткә арилаштим. ④Барди-кәлди қилмақ, мунасивәт бағлимақ

Азму әмәс, көпму әмәс, мәлум миқдарда, мәлум дәриҗидә; аз-паз: растини ейтқанда һәммә кишидә аз-тола кәмчилик, хаталиқ болиду.

Исим [әрәбчә] ①җин-алвасти: қанчә җан, қанчә кемә йәм болмиған долқунларға, өткән кечә түн азазули чирқириған чағда!? ②Көчмә. Һийлигәр һәм учиға чиққан бишәм, ушшуқ, урушқақ, өктәм: азазул хотун.＊Ваййәй патимә һәдә, җаңзиларға бериш майақта турсун, бағқа чиқип сәл йоқап кәтсәм, кәйнимдин бөҗиләрдәк маришип йүридиған болди, бу азазуллар.

①Сүпәт. Азған өскән йаки өсидиған: азғанлиқ ериқ. Азғанлиқ бағлиғучи ②исим. Азған өскән орун, җай: тағдики нурғун маймунлар үркүп кәң бир азғанлиққа кирип кетипту.

«Азнилимақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: бүгүн қасим акамниң келинлири опмуохшаш кйинишип алдирап-тенәп әтигәндила чоң өйигә азнилишип кетишти.

Сүпәт ①йетәрлик асаси болмиған, дәлилләр билән мустәһкәмләнмигән, испатланмиған, испатсиз: бу гәпни аңлиған түлкә бөригә учрап:-өчкиләр қилчә асассизла намиңизға тил тәгкүзишиду, -дәпту. ②Сәвәбсиз, мәқсәтсиз: мени һәм вақтинчә ташлап қойғини әмәскән асассиз һәмдә сәвәбсиз. Бу демәк үмидниң учқуни әмма, үмидму гүллимәс әҗирсиз-тәрсиз. ③Зөрүрийити йоқ, қуруқ; һаҗәтсиз: лекин сәмәт бу әндишини асассиз дәп һесаблайтти.

Исим. Қолайлиқ, оңайлиқ:-һәзрәтлириниң сайиси һәр ишқа асанлиқ бериду, -деди қази алдиримай җаваб берип.