Сүпәт [әрәбчә+парсчә] адәм гөшини йәйдиған, вәһший: адәмхор җаллатлар йағни қиздуруп, османниң бәдинигә чачқанда, у йиқилип һошидин кәтти.

Ара-сирә.

Сүпәт [парсчә] арам беридиған; раһәт, һузур вә асайишлиқ беғишлайдиған: кәчниң нәм, пакиз, арамбәхш һаваси тәнгә һузур беғишлайтти.

Исим [ арпа+бәдийан ] <بوتانىكا> ①Күнлүксиман гүллүкләр аилисидики көп йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Гүли мурәккәп күнлүксиман гүл ретидә болуп, рәңги сериқ келиду; уруқи дора қилиниду. ②Мушу өсүмлүкниң уруқи.

①«Артмақ2» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: буғдай артилған ешәк игисидәкла оруқ вә һалсиз болуп, улардин 50 қәдәмчә арқида қалғаниди. ②«Артмақ2» пеилиниң өзлүк дәриҗиси: у биравниң тамдин артилип бағқа чүшүп кәткәнликини билди.

Исим [русчә<گرېكچە] كونىرىغان، ئىستېمالدىن قالغان سۆز، ئىبارە ياكى گرامماتىكىلىق فورما.

Дилдики арзу вә истәкләр: у өз әсәрлиридә әмгәкчи хәлқниң қайғу-һәсрәт вә арзу-истәклирини интайин тәсирлик әкс әттүрүп бәргән.

Сүпәт ①арғамчиси бар; арғамча тутқан йаки көтүрүвалған: аву-тоқунақ арғамчилиқ кишини көрдүңму, дәл шу киши сени изләп кәпту. ②Арғамча тәййарлашқа ишлитилидиған, арғамча қилишқа болидиған: бизгә икки арғамчилиқ чупур лазим иди.

Пеил. Бапкарлиқ вә гиләмчиликтә, үрүш арилиқидин йип өткүзмәк.

Исим [парсчә] ①әмәлгә ашмиған арзу истәк йаки вақтида қилинмиған ишлар түпәйлидин көңүлдә қалған өкүнч, пушайман, һәсрәт, надамәт:-қизим һайатла болса, униң билән дидарлишип өлүп кәтсәм арминим йоқ иди,-деди у езилип. ②Арзу, үмид:-көзүмниң очуқида дадамни вә қовм-қериндашлиримни бир көрсәм дегән арминим бар,-деди униң хотуни.

Аридин мәлум вақит өткүзүп, бәзи-бәзи, бирә-бирә, анда-санда: асим гойа: «сөзлисиңизчу» дегәндәк арилап-арилап маңа қарап қойатти.

Исим [әрәбчә] <ئەدەبىيات> Шеир түзүлүшидә, узун вә қисқа боғумларниң мәлум тәртиптә алмишип келишигә асасланған вә Уйғур классик шеирийитидә кәң қоллинидиған вәзин системиси: аруз вәзнидә йезилған шеир.