Исим. Бимәнилишиш, мәнисизлик: бу ишқа нисбәтән башқичә көзқарашта болуш һәқиқәтәнму бимәнилик.

«Бинтлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Исим. Балиси бар байтал.

Сүпәт [пеил] ①пайдисиз, мәнпәәтсиз, бикар: мән биһудә зайә болған ашу он йилға ечинимән. ②Орунсиз, наһәқ: у өзиниң биһудә өлүп кетишидин қаттиқ әнсирәпту. ③Мәззисиз, келишмигән, асассиз, болмиғур: алим биһудә гәпләрни көп қилип кәтти.

①Исим. Диалект. Дө. ②Тәқлид сөз. Калиниң үзүп-үзүп мөришидин чиқидиған аваз.

Исим [бөрә+самсақ+и] <بوتانىكا> Бир хил семиз әтлик паразит от.

«Бөсмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

①Исим <زوئولوگىيە> Сүт әмгүчиләрниң бир түри. Тән шәкли өчкигә охшап кетиду, адәттә шинҗаңдики қаңшарлиқ бөкән көздә тутулиду; йүгүрүк вә уссузлуққа чидамлиқ; мүңгүзлири ақуч йаки сарғуч болуп, сәл йайсиман, асти тәрипи кавак келиду; мүңгүзиниң тебабәтчиликтә қизитмини қайтуруш, зәһәрсизләндүрүш, җигәрни күчләндүрүш вә ушшақ ағриқларни давалашта алаһидә роли бар. ②Исим. Диалект. Локка.

Исим ①қисим, хана вә шу қатарлиқ аҗритилған нәрсиләрниң һәрбир қисми; ишхана: бинаниң бөлүмлири. Кеминиң бөлүми. ②Идарә, муәссәсә, кархана, магизин, музей қатарлиқларниң мәлум иш билән шуғуллинидиған, бир түрдики нәрсиләр топланған һәрбир қисми; шөбә: малийә бөлүми. Кадирлар бөлүми. ③Илмий йаки бәдиий әсәрләрниң мәлум мәсилигә беғишланған һәрбир мустәқил қисми: бу китабчида «иҗтимаий инқилабниң шәкли вә қорали» мәсилиси мәхсус сөзләнгән бир бөлүм бар. ④Бөләк, қисим: ормини бөлүм түгитәр, адәмни өлүм (мақал).

Исим. Бөләкләргә айриш, бөләк-бөләк қилип парчилаш: бөләкләш нәзәрийиси.

Исим [санскритчә+русчә] будда дини.

Исим. Диалект. Йақа йурттин келип қалған, ишикмуишик доқуруп йүргүчи, мусапир.