Исим. Тохтам, келишим, қарар: вәзир падишаһниң әмригә әмәл қилип, пүтүм йезип, падишаһниң мөһүрини бесипту.

«Пүркүмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси:-хапа болмаң, дәзмал салидиған көңләккә пүркүмәкчи идим, диққәтсизликтин чапиниңизға пүркүлүп кәтти,-дәп, өзрихаһлиқ ейтти айим достиға.

«Пүрмилимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

«Пүкләшмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси:-китабни пүкләштүрмәйли, болмиса сүпитигә тәсир йетиду,-деди муәллим оқуғучиларға қарап.

«Пүвлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

Исим [әрәбчә] бирәр саһәдә елип берилидиған иш, мәшғулат, һәрикәт: тазилиқ паалийити.

Вақти-вақтида, тез-тез: у пат пат келип туриду. ②«Пат» сөзиниң тәкрарлиниши.

Сүпәт. Патқақ йоқ, патқақ болмиған, патқақ әмәс: патқақсиз йол.

Исим [русчә«грекчә] организмдики кесәлликләрниң пәйда болуш, тәрәққий қилиш җәрйани вә қанунийәтлирини тәтқиқ қилидиған пән.

Исим [парсчә] ①путниң тиздин төвәнки қисми; ширақ: узун пачақ айал. Пачиқини чақмақ. ②Шимниң (иштанниң) тиздин пәстики қисми: иштанниң пачиқи. Пачиқи тар иштан. ③Орундуқ, ширә, кариват қатарлиқ буйумларниң йәргә тайинип туридиған қисми: кариватниң пачиқи. Шотиниң пачиқи. ④Рәвиш. Езилип, пүкүлүп синған, парчиланған, әбҗәқ: ейтти бәг: йүрәйли тез ташлап уни, қийадин домилап өлсун болуп пачақ.

Сүпәт ①тәртипсиз өсүп кәткән, чувуқ (чач, сақал, йуң һәққидә): пахпақ чач. ②Шах йопурмақлири тәртипсиз, киришип бүккидә йанға өскән: пахпақ җигдә. ③Җиңға олтурмайдиған, җиң басмайдиған; ичи бош; йәңгил; пучәк: пахпақ дан. ④Непиз, йелиң: пахпақ кәмзул. Пахпақ чапан. ⑤Көчмә мәнидики сөз. Вәзни йоқ, қуруқ по (гәп-сөзләр һәққидә): пахпақ гәп.

Пеил «биологийә» органик маддилар көкирик зәмбуруғиниң пәйда болуши билән бузулуп, сүпитини өзгәртмәк.