Аһаң

1. Исим [парсчә] һак. 2. Исим [парсчә] ①бир биригә уланған, уйғунлашқан тавушлар еқими: патиминиң қулиқиға бир хил аһаңда гүркирәш аңлинатти. <②Муз» түрлүк тавушларниң мәлум тәртиптә уйғунлишип, музика пүтүнлүкини тәшкил қилған бирикмисидин ибарәт музика әсири, күй: биринчи муқам йигирмә икки аһаң ейтилғандин кейин түгиди. 3. ③Нутуқта мәнигә қарап авазниң көтүрүлүши вә пәсийиши, күчлүк йаки аҗиз ейтилиши; интонатсийә: мән бовайға:-сиз дәрһал берип адил шуҗини чақирип келиң !-Дедим буйруқ аһаңида. ④Сөзлигүчиниң һестуйғусини ипадиләйдиған тәләппуз услуби: йиғламсириған аһаңда сөзлимәк.