Амбал

Исим. Тарихи сөз. ①Чиң сулалисиниң шинҗаң вә ички моңғулларда турғузған иш беҗиргүчи вәзирлири. ②Наһийиниң башлиқи, һаким: у өзидин бурунқи амбалларға охшаш кәйнигә муһапизәтчи селип һәшәм көрситип йүрмәйтти. ③Көчмә мәнидики сөз. Әмәлдар, мәнсәпдар: амбалниң етини суғар, пулини ал (мақал).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *