Ана

1. Исим ①пәрзәнтлик йаки балачақилиқ айал киши (өз балилириға нисбәтән): өз ана. Өгәй ана. ＊Ана айиғида җәннәт бар (мақал). ②Йеши чоң, қери айалларни һөрмәт билән чақириш, мураҗиәт қилиш формиси: ана, қәйәрдин кәлдилә? 2. ③Йеши чоң, қери айалларни һөрмәт билән чақиришта йаки мураҗиәт қилшта, уларниң намиға қошуп ешлитилиду: рәвихан ана узундин бери нәврилири үчүн сақлап қойған гүләқақлири селинған севитини биликигә өткүзүп, аста қәдәмләр билән шәһәргә қарап йүрүп кәтти. ④Бала туғқан җанивар: ана кәптәр. Ана тошқан. 3. ⑤Көчмә мәнидики сөз. Бирәр иш, һадисә йаки нәрсиниң пәйда болушиға сәвәб болидиған, уни кәлтүрүп чиқиридиған йаки униң келип чиқишқа сәвәб болидиған амил; сәвәб: зукам, кесәлниң аниси. ⑥Шу нәрсиниң ғоллуқ, асасий қисми: ана ериқ. Ана өстәң. Ана тил. 4. ⑦Ана орнида башқиларниң дәрдигә дәрман болидиған, йардәмлишидиған, йахшилиқ қилидиған айал киши: ана болмақ. Туғут аниси. ⑧Бәзи районларда 3- шәхс қошумчиси (си) қошулуп әрләрниң өз айаллирини чақиришини билдүриду: һой аниси, силә нәдә ?