Андин

Алмаш ①шәрт-беқинди җүмлиләрдә бағлиғучилиқ вәзиписидә келип, шу чағда, шу вақиттила дегән мәниләрни ипадиләйду: әгәр у, шу чекингиничә козупқа берип тақалса, андин мән униң йақисидин тутувелип козупниң йан йағичиға келиштүрүп үстүрүшни ойлиғанидим. ②Униңдин кейин, шу вақиттин кейин; улапла: аввал ишлә, андин ойна (мақал). ③Ундин, ундинму, униңдин, униңдинму: әл аман, дәрдиң йаман, көйдүрүшүң андин йаман.