1. Исим [ақ+аш] ①өлүм-йетим ишлирида матәм тутуп мусибәттә болғанларға вә ақ бағлиғанларға берилидиған аш, тамақ.
2. ②Полуниң бир түри. Гүрүчни қайнаватқан суға селип бир қайнитип сүзүвелиниду, андин сүзүвелинған гөшниң шорписиға сәвзә селип пишуруп гүрүч дәмлиниду, кейин дәм йегән ашниң үстигә башқа қазанда дағланған йағни чечип, арилаштуруп лигәнгә усилиду вә униң үстигә гөш бесилиду. ③Ақ ашлиқ (буғдай, гүрүч): һазир бәзи йезилардики деһқанлар өзлири ақ аш йәп, қара ашни улағқа беридиған болди.
