Асман

Исим [парсчә] <ئاسترونومىيە> ①Йәр үстидә гүмбәз шәклидә көрүнүп турған һава рәң бошлуқ; пәләк, көк: асман йирақ, йәр қаттиқ ) мақал). ②Көчмә мәнидики сөз. Наһайити йуқири, егиз: османниң учурған айропилани тезла асманға көтүрүлүп, моллақ етишқа башлиди.