1. Исим ①алма, нәшпүт, җигдә, үзүм. Қатарлиқ мевиләрниң мевилигән җайи билән мевисиниң тутишидиған қисми йаки сапиқи. ②Мевә асидиған асқу: бир үчкидә йетилгән қош меғиз болди, бир асмаққа есилған қош алма болди.
2. Пеил ①бирәр нәрсини асти йәргә тәгмәйдиған һаләттә бағлимақ, илмақ, саңгилатмақ; бекиитмәк, орунлаштурмақ: марҗан асмақ. Қилич асмақ. Милтиқ асмақ. ＊Өчкини өз айиғи билән асар (мақал). ②Көчмә мәнидики сөз. Бойниға сиртмақ селип өлтүрмәк: дарға асмақ. ＊Машиничи һакимға: «җоһутни азад қилиң, униң орниға мени есиң!» Дәпту.
