Атайин

Рәвиш [әрәбчә] ①мәхсус, алаһидә бир мәқсәтни көзләп, әтәйләп: мән атайин конишәһәргә кирип, билал әзизигә акамниң салимини йәткүзүп қойаттим. ②Мәқсәтлик; қәстән: кенизәкниң сениң икәнликини вәзир билгән болса керәк. У атайин қиставатиду.

Leave a Reply