Исим [ай+дала] чәксиз кәткән йәр, кәң дала: дәл шу чағда, кевәзликниң айиғидики чәксиз айдалидин натонуш бир йигит чиқип кәлди.

У айдин бу айға, ай давамида, айсайин: униң тапқан кирими айдин-айға йетип ашиду.

Сүпәт ①ай нури билән йоруған, йоруқ: айдиң кечә. ＊Айниң он бәши айдиң, он бәши қараңғу (мақал). ②Көчмә мәнидики сөз. Рошән, чүшинишлик: һәммә нәрсә айдиң болди, бундақ бешәм хотунға немә дегили болиду?

Бешида чечи қалмиған, өзлүкидин чүшүп кәткән, тақир баш, айпаң баш.

Бир мәқсәттә бирәр ишни биллә қилмиған, мунасивити йоқ; натонуш: биз униң билән айдиңда қетиқ ичишмигән.

«Айдиңлашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: у көңлидин бу ишни җәзмән ениқлап айдиңлаштуруш керәк, дегәнни өткүзди.

«Айдиңлаштурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Айдиңлаштурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: бу шеирларниң қәдимки түркий тилида йезилғанлиқи айдиңлаштурулған.

Пеил. Ениқ, рошән, чүшинәрлик болмақ, ашкариланмақ, ениқланмақ, йешилмәк: уларниң наһийидики бир әнзә билән болған мурәккәп мунасивитиму айдиңлашти.

Исим ①айдиң болған һаләт. ②Ай нури билән йорутулған орун, җай: айдиңлиқта икки адәм үн-тинсиз олтурушатти.

Исим. Кала, қой сүтидин уйутуп ишләнгән суйуқ ичимлик; қетиқ: айран ичкән қутулар, айақ йалиған тутулар (мақал).

Исим [русчә<گرېكچە+فرانسۇزچە] ماتور، قانات ۋە تەندىن تەركىب تاپقان، ھاۋادا قاتنايدىغان قاتناش ۋاسىتىسى.