Исим. Гәп тошуш, хәвәр йәткүзүш, пайлаш, җасуслуқ паалийити, иши.

Пеил. Мәхпий тәкшүрмәк, дерикини алмақ, сүрүштүрмәк: улар бу өйни аллиқачан айғақлап биливалғаниди.

Исим. Пичилмиған әркәк ат.

Сүпәт. Қалаймиқан.

Қалаймиған, чувалчақ, оңтәй-тоңтәй, рәтсиз: у йәрдә ахшамқи қача-қомучлар айқин-сайқин туратти.

Исим [ай+гүл] ①гиләмниң оттурисиға орунлаштурулған гүл. ②Айалларниң исми.

Исим ①өзидин чоң айал бир туғқини, ача; һәдә. ②Өзидин чоң айалларни һөрмәтләп аташта ишлитилиду: зәйнәп:-айла! Болди қилиң, -дегиничә санийәниң қучиқиға етилди. ③Тарихи сөз. Ваң җәмәтидин болмиған орда хизмәтчилириниң хотунлириниң һөрмәт нами.

Рәвиш. Бирнәччә ай мабәйнидә, айлар давамида: бәзи деһқанлар болса, хаңларға чиқип, зухаңдин йәр астиға чүшүп кетидудә, айлапму йуқириға чиқалмайду.

«Айлап» сөзиниң тәкрарлиниш йоли билән күчәйгән шәкли: у һазир айлап айлап өйгә кәлмәйдиған болуп қалди.

Ай вә йиллар бойи, узақ бирмәзгил: у сиртларда тиҗарәт билән мәшғул болуп, айлап-йиллап кәлмәй йүрди.

①«Айланмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: улар бир күни дадамғиму қалпақ кийдүрүп, йүзини қара бойап коча айландуруп, сазайи қилди. ②Алдимақ, қаймуқтурмақ: һисамидин:-сени тазиму айландурупту-дә, болди, вақтида берип чапанни еливалайли, йүрүңлар, -деди.

«Айландурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.