Бозәк қилмақ, хорлимақ, айағ асти қилмақ:-қарап турсақ, ләй си бешимизда йаңақ чақиду, нәсәб үзүлиду, сили еғир көрмәй, каһни һәмраһ қилип, атушқа берип кәлсилә қандақ?-Деди айнигар.

Қаттиқ қорқмақ, алақзадә болмақ, әндишә қилмақ: дохтурниң тазиланмиған хормини җиқ йәп зәһәрләнгән дегән хуласисини аңлиғанда, қадир ака билән мәрйәмханниң бешидин түтүн чиқип кәтти.

Һалакәткә елип бармақ; набут қилмақ, өлтүрмәк: алдиримай тур, мушу қизғанчуқлуқуң. Ач көзлүкүң бир күни болмиса биркүни сениңму бешиңға чиқиду.

①Өйләп қоймақ, йатлиқ қилмақ: мәһәллигә бир қетим раса йахши қилип чай берәйли, ишниң йолиму шу, андин лайиқини тепип, әкбәрниң бешини оңлап қойайли. ②Мүшкүлини, қийинчилиқини һәл қилип қоймақ: берәрмәнниң бешини алармән оңлапту (мақал).

Қиз йаки йигиткә лайиқ тепип унаштуруп қоймақ: һазир йатсам, қопсам ғемим мушу икки қизимниң кейинки турмуши, болупму гүләндәмдин бешим қетиватиду, дилбәрниңғу бешини бағлап қойдуқ.

Ғәмхорлуқ, йахшилиқ қилмақ; өз панаһиға елип тәрбийилимәк, бақмақ: у адәм мәһәллимизниң шуңқари иди. Рәһмити бизниң йөләнчүкимиз, бешимизни силайдиған атимиз иди.

Еғир ақивәткә, һалакәткә йолуқмақ; өлмәк: йахши болсаң ешиңни йәйсән, йаман болсаң бешиңни йәйсән (мақал).

Айалларниң «еғир ақивәткә, һалакәткә йолуқушқа тегишликсән», «өлүшкә лайиқсән» дегән мәнидики қарғиш сөзи.

Гәп-сөз, һәрикити бәзидә нормал әмәс; сараң қетиш:-таза бешиниң сүйи бар бирнәрсиму, қандақ,-дәп ойлиди летип ичидә абликимгә алийип.

Исим «анатомийә» җигәр.

Исим «зоологийә» қушларниң бир хили. Униң көрүнүши, чоң-кичиклики кәптәргә охшайду, гөшини йейишкә болиду.

Сүпәт. Диалект. Вападар, садиқ, меһрибан.