Гаһи-гаһида, анда-санда, бирәбир.

Алмаш [бәзи+бир] мәлум бир, айрим бир: абликим сөзләватқанда, алмасниң көз алдидин бәзибир хатириләр тизилип өтти.

Рәвиш. Айрим вақитта, гаһида: бәзидә у гүлләргә қарап узақ-узақ туруп кетәтти.

Алмаш [әрәбчә] бәзи: бәзән көктин учар икәнсән, йәргә аққан йултуздәк гойа. Бәзән чәксиз упуқ қойнида, ечилисән ақгүлдәк гойа.

Бәзи-бәзи, арилап-арилап, гаһ-гаһ: у кәйнигә қаримайтти. Көк қәридә бәзән-бәзән йалтириған чақмақ нурлири уни арқа тәрипидин ғил-пал йорутуп қалатти.

Бир-биридин қелишмай һәрикәт қилиш түсини алған бир хил кәйпийат: бәс-бәс билән сетивалмақ.

Бир-биридин қелишмай, бәсләшкән һалда: бәс-бәстә сөзлимәк.

Давамлиқ бәс-бәс билән һәрикәт қилидиған, башқилардин үстүн келишкә қизиқидиған, риқабәтчи.

Һәрким өз пикрини оттуриға қойидиған қизғин муназирә, талаш-тартиш, дәталаш: лопнур тоғрисидики бәс-муназирә башланғиниға йүз йилдин ашти.

Исим [әрәбчә] ①бирәр мәсилә һәққидики талаш-тартиш; риқабәт, муназирә: бәс талашмақ. Бәс қилмақ. ②Бир-биригә нисбәтән һәрким пикридә туруш, өз пикрини баравәр, охшаш орунға қойуш: бәс кәлмәк. ③Имлиқ сөз [парсчә] «болди, йетәр, йетәрлик; қой, тохтат» мәнисидики үндәш ролида келиду:-бәс! Болди, бу йәр қалаймиқан такаллишидиған орун әмәс! Деди содийә қулан уларни агаһландуруп.

Риқабәтләшмәк, мусабиқиләшмәк, муназириләшмәк: хатип ейтқан арзуси шәһәр муәккили чүшәнмәй турупла мәлум сорундикиләр билән бәс талашқан.

Бирәр иш, әмгәк, вәзипә қатарлиқларни беҗиришни бир-биригә иттиришмәк, бир-биригә қарап ишлимәк: әбилғази һейтәкләргә бурулди дә:-қойушә, бәс селишмай, ма ишни түгитиветәйли, деди.