Исим [пақа+ләш] «ботаника» җинтийана аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмиқи дүгиләк, суда ләйләп өсиду, гүли сериқ, ғоза мевиси соқичақ. Пүтүн өсүмлүк тени дора қилиниду. Сүйдүкни раван қилиш, иссиқни қайтуруш роли бар.

Исим [пақа+йопурмақ] «ботаника» пақийопурмақ аилисидики көп йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмиқи узун вә тухумсиман; гүли башақсиман гүл ретидә; мевиси ғозилиқ мевә; уруқ вә йопурмиқи дора қилиниду; уруқиниң ич сүрүшни тохтитиш вә сүйдүкни раван қилиш; йопурмиқиниң иссиқни қайтуруш роли бар.

Исим. Диалект. Қомач, пасилдақ.

Сүпәт [парсчә] чаң-тозан, кир қатарлиқлардин халий, паскина болмиған, пакиз: ақ болсун, пак болсун (мақал). ②Тәркиби сап, булғанмиған, таза: пак су. ③Башқа бириниң әҗри, һәққи арилашмиған, өзигә хас болған; һалал: тапқиним пак, қулиқим сақ (мақал). ④Көчмә мәнидики сөз. Намиға дағ тәгмигән, йаман илләт, йаман ишлардин халий, сап виҗданлиқ, сап: пак дил. Пак қиз. Тарихи пак. Пак адәм.

①Таптаза, сапмусақ, наһайити пакиз: асфалт йоллар йамғур билән йуйулуп пак-пакиз болуп кәткәниди. ②Көчмә мәнидики сөз. Бирниму қоймай, пүтүнләй: меһман бир тәхсә мантини пак-пакиз йәп түгәтти.

Сүпәт. Егиз әмәс, пәс: қадирниң бовиси һасини тутуп пакар супида ултуриду.

«Пакар» сөзиниң тәкрарлиниши.

«Пакарлимақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: йамғур тола йеғип қоруниң тамлириниму йалап пакарлитивәтти.

Пеил. Пакар һаләткә келип қалмақ, пакар болуп қалмақ, пакарлимақ: бүгүн у техиму пакарлишип кәткәндәк көрүнәтти.

«Пакарлатмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: летипниң бойи егиз болғанлиқи үчүн, машининиң шопур олтуридиған орундуқи пакарлитилди.

Пеил. Пакар, пәс һаләткә кәлмәк, пакарлашмақ, пәслимәк: бу адәм қериғанда пакарлап кәтти.

«Паклашмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.