Исим [пашшап+бәг+и] тарихий сөз. Ваң ордисидики пашшапларни башқурғучи бәг.

Исим ①пашшаплар мәсул болуп орунлайдиған хизмәт, вәзипә; пашшаплар ишләшкә тегишлик иш: пашшаплиқ қилмақ. Пашшаплиқ әмили. ②Сүпәт. Пашшаплар игидарчилиқидики, пашшапларға қарашлиқ, пашшапларға хас: молланийаз пашшаплиқ йәрни териш һашири билән сәһәрдила чиқип кәткәниди.

Исим [парсчә] айағ кийимниң тапиниға қойулидиған, чәм йаки башқа нәрсиләрдин йасалған қатурма; өкчә: өтүкниң пашниси.

Сүпәт ①пашниси бар, пашна қойулған: пашнилиқ айағ. Пашнилиқ бәтинкә. ②Пашна болидиған, пашна қилинидиған, пашна үчүн тәййарланған: пашнилиқ чәм.

Исим [паша+от] «ботаника» әтиргүл аилисигә киридиған көп йиллиқ саман ғоллуқ өсүмлүк. Ғоли бирәр метир егизликтә болуп тик, йопурмиқи нөвәтлишип өсиду, йопурмиқи тақ санлиқ пәйсиман мурәккәп йопурмақ. Йилтизи дора қилиниду, алтай тағлиридин тепилиду.

Исим ①паша көп йәр: абдулла һәр күни бу пашилиққа келәтти. ②Паша чеқиштин сақлиниш үчүн, дака, мата қатарлиқ рәхтләрдин тикилгән чимилдиқ: пашилиқ тартмақ. Пашилиқ тикмәк.

Тәқлид сөз. Нәрсиләрниң бир-биригә урулуши, етилиши вә қаттиқ чүшүшидин чиққан аваз: тапанча униң қолидин қаңқип сим кариват үстигә «пақ» қилип чүшти.

«Пақ» қилған вә шу хилдики авазлар: ғалиб нийазниң туйуқсиз турғанлиқидин пайдилинип пақпуқ бирнәччини урувәтти.

①Исим «зоологийә» қош маканлиқ һайван. Беши йапилақ һәм кәң; ағзи, көзи чоң; териси силиқ, рәңги муһитниң охшимаслиқи билән охшаш болмайду. Униң адәттә йешил, күл рәң сәпкүнлири болиду; бармақ арилиқида непиз пәрдиси бар; суда йаки суға йеқин җайларда йашайду, көпинчә қараңғуда һәрикәт қилиду; әркәклиридә куркираш оргини болиду, үнлүк куркирайду; ②асасән етизлардики зийандаш һашаратлар билән озуқлиниду; йеза игиликигә пайдилиқ, балиси «қумчақ» дейилиду. Йешил пақа адәттә «етиз тохуси» дәпму атилиду. ③Исим. Түгмәнниң тешини һәрикәткә кәлтүрүш үчүн, шүмәкниң учиға орнитилған, төпә ташниң төшүки ичидә туридиған төт бурҗәк йапилақ төмүр: түгмәнниң пақиси.

Исим. Путниң тиздин тартип ошуққичә болған қисми: калла десә пақалчақ демәк.

Пеил. «Пақпақ» қилған аваз чиқармақ, пақилдап турмақ, пақилдимақ.

Рәвиш. «Пақ» қилған һалда, «пақ» қилип: әһмәд үстәл үстигә паққидә бирни уруп муштлирини чиң түгди.