Палан-пустан: һазир бәзиләр палан-покунни йоқитимиз дәватиду, буниңға диққәт қилиш керәк.

У-бу, ундақ-мундақ: ағинә «палан-пустан«ни қой әмди, ошуқ гәпниң пайдиси йоқ.

Алмаш. Биравниң ким икәнликини ениқ атимиған шараитта шу исимниң орнида келиду: у маңа «паланчиниң» дәп очуқ ейтип бәрмәйду.

Паланчи-пустанчи.

①Сөзлигүчи ейтмақчи болған кишиләрниң исмини аташни халимиған йаки уларниң исмини билмигән шараитта шу кишиләрниң исми орнида ишлитилиду: сән паланчи-пустанчилар келиду, девидиң, кәлмидиғу? ②Сөзлигүчи ейтишни әп көрмигән һақарәт сөзлири орнида ишлитилиду: сән уни паланчи-пустанчи дәп тиллап йүрсәң болмайду.

Паланчи-пустанчи.

Сүпәт ①чәт, йақа йуртларға мәҗбурий әвәтилгән, паланған, сүргүн қилинған; сүргүн: паланди қилинмақ. ②Тил-һақарәт. Башқа йурттин кәлгән кишиләрни кәмситиш үчүн қоллинилиду: маву мамут паланди бәш күн болмастин һомийидиған болувалдиғу?

«Палимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: садир палван үч қетим зинданға ташланди, қумулға паланди.

Алмаш. Адәм вә нәрсиниң өзини атимиған шараитта униң орнида ишлитилиду: палани адәм. Палани җай.

Палани-пустани.

Сөзлигүчи ейтмақчи болған адәм йаки нәрсиниң исмини ейтмиған шараитта шуниң орнида ишлитилиду: палани-пустаниларни қойуп туруп, өзүңла бар!

Исим. Буғдай, арпа, шал қатарлиқ саман ғоллуқ зираәтләрниң йанҗилған, лекин саманға айланмиған ғоли; пахал.