Исим [парсчә] адәм йаки нәрсиләрниң уруқи йаки тухумида болидиған, мәлум шараитта раваҗлинип төрәлмигә айлинидиған, өз раваҗлинишиниң башланғуч басқучидики һүҗәйриси: мән өз пуштумдин тапқан балиниң хуй-пәйлини бүгүн биливалдим. ②Һәрқандақ бир аилиниң өзидин аввалқи әҗдади вә кейинки әвлади, нәсли: һаким һәрқанчә әршиәлаға чиқип кәтсиму йәнә шу бовайниң пуштиғу?

Исим. Диалект. Ат тоқуғанда көрпиниң үстидин тартидиған төшлүк.

Исим [парсчә] нәққашларниң нәқиш ойушта ишлитидиған әгри пичиқи.

Исим [пушт+и+панаһ] ишәнчлик, һимайичи, һамий: рәһим әйлиди ол худайим, пирлар болди пуштипанаһим, һәққә йәтти чәккән аһим, йүсүп әһмәд шаһни көрдүм.

Сүпәт. Ишәнчилик һимайичиси йоқ, һамийсиз: у бир пуштипанаһсиз йетим бала иди.

Сүпәт. Ишәнчилик һимайичигә игә, һамийиси бар: у әмди пуштипанаһлиқ, ғәмхорлири бар бир йигиткә айланди.

Исим. Метал, йалтирақ қатарлиқлардин йасалған, пүвләп чалидиған кичик сайман. Бу көпинчә кишиләрни бир йәргә йиғиш, гимнастика, тәнтәрбийә мусабиқилири қатарлиқ паалийәтләрдә ишлитилиду: пуштәк чалмақ.

«Пушқурмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: у ешикиниң бурнини тайақ билән ғидиқлап пушқуртатти.

Пеил. Бурнини қақмақ, чүшкүрмәк (ат, ешәк, қечир қатарлиқ һайванларға қарита): өрүккә бағланған боғаз ешәк узун-узун тавуш билән пушқуруп туратти.

«Пушқурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: атларму игисиниң көңлидикини чүшәнгәндәк пушқурушуп, қулақлирини диң тутуп, йорғилап маңмақта иди.

Пеил. Көпинчә игилик билән түрләнгән «ич» сөзидин кейин келип, «тит-тит болмақ, зерикмәк, тақәтсизләнмәк» дегәндәк мәниләрни билдүриду: ичим пушти. Ичиң пушуватамду?

«Пушмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси:-болди, болди йигитвеши, ичиңизни тола пушурмаң,-деди муһәммәткерим хушамәт билән һиҗийип туруп тохтинийазға.