А

Ақтозғақ

Исим [ақ+тозғақ] өсүмлүк вә зираәтләрдә болидиған бир хил кесәллик. Бу хил кесәлгә гириптар болған өсүмлүкниң йопурмиқи үстидә бир қәвәт ақ тозғаққа охшайдиған нәрсә пәйда болиду. Бу кесәллик зираәтләргә еғир зийан йәткүзиду.

Ақсақал

[Ақ+сақал] ①исим. Йашанған, мойсипит мөтивәр киши: бу турған ақсақал завутимизниң пешқәдәм ишчиси. ②Исим. Бир йаки бирнәччә мәһәллә, йезақишлаққа башлиқ болған мәһәлливи әмәлдар: бу йәргә йиғилишқан мәһәллиниң ақсақаллири йеңи дәрвазиға қарап, нодәрниң ғәйритигә апирин оқушти. ③Сүпәт. Көчмә мәнидики сөз. Атикарчи, өзигә мунасивәтсиз ишларға арилишивалидиған: бәк ақсақал баликән бу, дадисидәк адәмләрниң ағзидин гәпни тартивелип турғинини қара.

Ақкесәл

Исим [ақ+кесәл] «тебабәт» терә кесәллики, көпрәк теридә қара пигмент шәкиллинәлмәслик сәвәбидин пәйда болиду, кесәллик аламити-теридә парчә-парчә ақ дағлар пәйда болиду, ағримайду. Һәм қичишмайду. «Песә«, «бәрәс» дәпму атилиду.