Исим [парсчә] ун, қой йеғи, сүт, шекәр, һәсәл, йаңақ, үзүм, тухум, сода, қәһвә қатарлиқларни селип хемирни суйуқ қилип йуғуруп, духопкида пишурулидиған бир хил йемәклик.

Бақий дунйа.

Бала-чақиси, аилиси бар: у тоғра сийасәт йүргүзүлгәндин кейин, өйлинип бала-чақилиқ болуп қалди.

Исим [бала+йи+апәт] түрлүк еғир бала, апәтләр: он йиллиқ балайиапәт уларниң йиликини үзүвәтти, чоң қазанниң еши қорсақ тойғузушқа йетишмиди.

Исим. Балдирған өскән йаки балдирған терилған йәр:-бу отларни балдирғанлиқниң әтрапидин оруп кәлдим, деди қасим әмәткә қолидики бир тутам йава отни көрситип.

Сүпәт. Кичик балиларни әркилитип, йеқин көрүп, һөрмәтләп чақиришта ишлитилидиған сөз.

Рәвиш. Балиларға охшаш, гөдәкләрдәк: балиларчә ой. Балиларчә соал.

Исим [парсчә] «дин» ①таң сәһәрдә, көн чиқиштин бурун оқулидиған биринчи намаз: бамдат оқумақ. ②Таң сәһәр пәйти, бамдат намизи оқулидиған пәйт, қақ сәһәр: сайит:-әтә бамдат билән йолға чиқип кәтсәкмикин,-деди давутқа.

Исим [парсчә] «музика» байат муқами. Уйғур классик музикиси он икки муқаминиң 9- муқами.

Исим [бай+чечәк] «ботаника» дәсләпки баһарда ечилидиған пейазгүл, «шириш» дәпму атилиду.

Сүпәт. Байа, һели садир болған; байа йүз бәргән, көрүлгән, иштилгән; һелиқи: атам ейтқан байиқи (мақал).

Түрлүк баһанә вә сәвәбләр: улар катипниң һәрхил баһанә-сәвәблири билән той хети алалмиғаниди.