Исим [әңлик+от] «ботаника» әңликот аилисидики көп йиллиқ, саман ғоллуқ өсүмлүк. Йопурмақлири топлишип өсиду вә сапақсиз келиду, мевиси қаттиқ, шәкли тухумсиман вә сус қоңур рәңдә болиду; йилтизи тебабәтчиликтә дора қилиниду.

Пеил ①бир-биридин һал-әһвал, тинчлиқ-аманлиқ сорашмақ: әхтәм гүлчәмхан чоң анамға қарап келиветип, гүллүк йенида икки қолини көксиниң үстигә җүпләп тәзим қилди. Қәддини руслап әһваллашти. ②Һаллашмақ, параңлашмақ, сөзләшмәк; пикирләшмәк: ташвай кишиләргә салам бериду вә улар билән қизғин әһваллишиду.

Исим. Әвзәл шараит, әвзәл хусусийәт: дөлитимизниң шәһәр-базарлиридики ишқа орунлаштуруш хизмитидә йеңи бир вәзийәт йаритиш үчүн, сотсийалистик түзүмниң әвзәлликини җари қилдурушимиз лазим.

Пеил. Диалект. Әндишә қилмақ, өймәк, ғәм қилмақ.

«Әбгарлашмақ«пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: бу йилқи тәбиий апәт нурғун чарвиларни әбгарлаштурувәтти.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» әбәдийлик, мәңгүлүк.

Исим [парсчә] ①еғиздин еғизға, әвладтин әвладқа көчүп келиватқан сирлиқлаштурулған һекайә; ривайәт, дастан: йунан әпсанилири. ②Көчмә мәнилик сөз. Асассиз гәп, ойдурма: муратбек тағиниң ейтип бәргәнлири бир әпсанә иди. ③Көчмә мәнилик сөз. Әқилгә сиғмайдиған, мубалиғиләштүрүлгән, мисли көрүлмигән нәрсә, иш: һазирқи заман пениниң тәрәққийати әпсаниләрни реаллиққа айландурди.

Пеил [ елип+қачмақ] елип кәтмәк, елип қачмақ: җәдә ат мингән егиз бой оғлақчи топ ичидин үзүлүп чиқип, оғлақни әпқачти.

Исим [әрәбчә] әпйүнгүлниң толуқ пишмиған йаки пишиш алдида турған ғозисиниң ширнисидин тәййарлинидиған, қаттиқ мәст қилидиған бир хил зәһәрлик чекимлик.

Имлиқ сөз. Әпсуслиниш йаки пушайман туйғусини билдүриду: әттәң, мән барған болсам боптикән.

«Әтләнмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Сүпәт. Әтийазда болидиған, әтийазда қилинидиған: әтийазлиқ терилғу.