[Әрәбчә] ①сүпәт. Чәт әллик, чәт әлликкә охшаш: йуртдашлар сөз ачти сениң тоғраңда, кәпту бир әҗнәбий бала. Охшимай қапту у йеза оғлиға, сәскәнди йезимиз, бу сәһра-дала. ②Исим. Чәт әл пуқраси, чәт мәмликәт адими: чекиливатқан бу тамакини йеқинда ақсуни зийарәт қилған ғәрблик әҗнәбийләр тәқдим қилғаниди.

«Әҗәбләнмәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: һүнәргә зор иштийақ билән киришкән зәйтунәниң уштумтут совуп қелиши адилни әҗәбләндүрди.

Исим. Әхлаққа уйғун кәлмәйдиған, әхлақ өлчимигә хилап иш-һәрикәт; қилиқ: әхлақсизлиқ қилмақ.

Исим. Әхмәқләрчә иш, қилиқ: йахши оқуватқан балини «мәктәптин чиқиривалимән» дейиш, учиға чиққан әхмәқлиқ.

«Әдәбийат» әдәбийат-сәнәтчиләрниң бир қатар иҗадийәтлиридә ипадилигән йезиш усули, маһарити.

Сүпәт. Әдәп-әхлақ қаидилиригә риайә қилидиған, әдәпни билидиған, тәрбийә көргән; әхлақлиқ: ана мәктәп бизләрни өстүрмәктә әдәплик, әхлақ, оқуш, әмгәкни билимиз, әң шәрәплик.

Исим. Диалект сөз. Ривайәт, һекайә, йахши гәп, тәрип.

«Әрзанлатмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим. Биравға йеқимлиқ көрүнүш үчүн қилинған хулиқ, қилиқ: ана балини әркиләткәнсери униң әркилики техиму ашти.

Өз ихтийари, хаһиши бойичә иш қилишқа адәтләнгән, әркә өгитип қойулған; әтиварлиқ: у әркә-найнақ хотунлардәк кариватқа өзини ташлиди.

Исим. Вақитни көңүллүк йаки зерикмәй өткүзүш үчүн хизмәт қилидиған бирәр нәрсә, мәшғулат: балилар әрмики. Уруш-соқуш, дарға есип өлтүрүш дегәнләр униң үчүн ич пушуқини чиқиридиған әрмәк икән.

Исим. Йигит; әр киши: әхмәт йүкнәки «әрән көрки әқил, сөңәккә йилик» дегәниди.