Сүпәт. Мол, көп, ават: улар меңиверип бирчағда сүйи әлвәк, от-чөпи мол бир йуртқа йетип кәпту.

Исим. Әләңгү һаләт, әләңгү кәйпийат: қасим ғәзәплинип шундақ дегән болсиму, лекин униң көзлиридә аллиқачан әләңгүлүк пәйда болғаниди.

Рәвиш. Бүгүнки күнгә кәлгәндә, бүгүнки күндә: әмдиликтә һелиқи оруқ калилар булуттәк сәмрип, түклири парқирап кәтти.

Исим. Әмгәк қилғучи, меһнәткәш, ишчи.

Сүпәт [әрәбчә] ①аман-есән; хатирҗәм: әмин тапмақ. ②Ишәнгән: биз падишаһимизниң пуқраларға бундақ ғәмхорлуқ қилидиғанлиқиға әзәлдинла әмин идуқ.

Исим [әрәбчә] иҗтимаий паалийәт, әмәлий паалийәт, реаллиқ: билиш әмәлийәттин келиду.

Исим [әрәбчә] «дин» пәйғәмбәрләр: у пүтүн әвлийа, әнбийаларни шепи кәлтүрүп қәсәм ичип қозғалмасқа вәдә бәрди.

Исим [парсчә] ①кийим-кечәк йаки бирәр башқа нәрсә пичиш, тәййарлашта өлчәм қилидиған өрнәк, үлгә: кийим әндизиси. Гүл әндизиси. ②Көчмә мәнилик сөз. Өрнәк; нәмунә: әндизә қилмақ.

①Сүпәт. Тинч, хатирҗәм әмәс, әндишилик, тәшвишлик, қорқунчлуқ: әнсиз кечә. // Әнсиз варқиримақ. ③Сүпәт. Ени тар, ени тахта: әнсиз рәхт. ②Сүпәт. Ән селинмиған, ени йоқ: әнсиз қой. Әнсиз кала.

«Әнлимәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим. Әйләш иши билән шуғулланғучи.

Исим «геологийә» магмилиқ җинслардики турақсиз һаләттә турған әйнәк маддиси, вақитниң өтүши вә бесим, температура қатарлиқ физикилиқ шараитниң өзгиришигә әгишип кристалға айлиниш һадисиси.