«Әсәбийләштүрмәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

«Әшәддийләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Әқил-һоши бар, әқил-һошқа игә; әқил-парасәтлик.

«Әкчитмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Пеил. Әксийәтчилик билән шуғулланмақ, әксийәтчи болмақ.

Сүпәт ①қиңғир, егилгән: бовай әнә шу әгри дәрвазидин чиқип, рәстиләрни айлинип, доппа базириға барди. ②Көчмә мәнилик сөз. Натоғра; сап болмиған, напак: әгри сөз. Әгри қол. Әгри ғәрәз.

Исим. Әгилгән, қайрилған җай: өстәңниң әгилмиси.

Әл-ағинидарчилиқ.

Бағлиғучи [әрәбчә] «һелиқи қиссәниң өзигә кәлсәк; шундақ қилип» дегән мәнидики бағлиғучи ролидики сөз: әлқиссә, шуниңдин кейин, шаһ хисрав шәһәргә қайтип, икки ағичисини қойуп бәрди.

«Әлләйлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: бовақлар анилириниң көксигә чиң чаплишип чирқирашмақта, анилар әлләйлитип бәзлимәктә.

Исим [әрәбчә] «йезиқ тили» һәзәр қилиңлар, сақлиниңлар: көрмигән оң-солда дунйа болсиму зирузәвәр, дәр иди хәлқим зулумдин «әлһәзәр, миң әлһәзәр«, перихундәк әллә ойнап кәлсә җиндар алдида.

[Әрәбчә] пәйғәмбәрләрниң намиға улинип келип «алланиң рәһмити униңғиму болсун» дегән мәнини билдүриду.