Исим [әрәбчә] интайин қәдим заман, әң бурунқи вақит: бу бизниң миллитимиз ичидә әлмисақтин тартип бар адәт.

Пеил. Мәңгүлүк хошлашмақ: дадиси «чоқом өч илиңлар!…» Дигиничә җаһан билән әлвидалашти.

Исим ①езитқу, алвун. ②Бешарәт, бәлгә: униң аву күнки шадлиқ учқунлири нурлинип турған қара көзлиридә әләм вә үмидсизлик әләңгүси көрүнәтти.

Рәвиш ①сөз болуватқан пәйттә, һазир: мана әмди һәммә иш җайида болди. ②Сөз сөзлиниватқан пәйттин кейин, һазир: у әмди келиду. ③Мәнини тәкитләш, күчәйтиш үчүн хизмәт қилидиған сөз: хош ана, кетәй әмди, мәктәпкә йетәй әмди. Билим-һекмәт йолиға җанни бәхш етәй әмди.

Сүпәт. Ишчан, әмгәк сөйәр: әмгәкчан йаш.＊Мениң анам әмгәкчан, аниларниң йахшиси. Иши чүшмәс қолидин, еғизидин нахшиси.

Сүпәт. Әмирдә болидиған, әмиргә лайиқ, әмиргә тәәллуқ: әмирлик һоқуқ.

«Әмәлийләштүрмәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

Исим. Әнәнигә айлинип кәткән адәт, әнәнигә хас қаидә.

Исим. Әндизә елиш вә әндизә тәййарлаш иши вә шу иш билән шуғуллиниш кәспи.

«Әнсиримәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: ишикниң туйуқсиз қеқилиши зайит бовайни бираз әнсиритип қойди.

①«Әнлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси. ②«Әнлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

①«Әйлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: қасим териләрни шәхсләргә һөддигә берип сүпәтлик әйлитип болди. ②«Әйлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: сөйгүдин салди әл асфалт йолға, қәлбидәк ғубарсиз пайандазини, гүлдәстә тутушти бизгә һәвәстә, әйлитип җәвлан уз баһар, йазини.