Сүпәт ①күн олтуруп қараңғу чүшәй дәп қалған вақиттики: худди чүштәк ахшамқи вәқә, кәлди униң есигә бирдин. Йүрәк қәлби толуп ғәзәпкә, туруп кәтти йатқан орнидин. ②Кәчки, кәчқурунқи.

Рәвиш ①күн олтуруп, қараңғу чүшәй дәп қалған вақит; пәйт: мениң анам әмгәкчан, билмәс ундин башқини. Иштин үзмәс қолини, әтиси вә ахшими. ②Кәч, кәчқурун: ашу ахшам һеч чиқмайду, есимдин (тунҗи сөйгү һузуриниң гуваһи), шу үчришиш болғаниди йүрәкниң, дохтур илаҗ қилалмиған даваси.

«Ахтурмақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси: униң бирәр чичқақ пақлини тасадипий йоқап кетидиған болса мәһәллидә қийа-чийа көтүрүлүп, һәммә өйләр ахтурулатти.

«Ахтурмақ» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: абдулла сақчиларға йардәмлишип у йақ, бу йақни биллә ахтурушуп бәрди.

Пеил. Мәлум бирнәрсини издимәк, қидирмақ: луғәт ахтурмақ, өйни ахтурмақ. Йанчуқ ахтурмақ.

«Ахтурмақ» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: җамаәт хәвпсизлики идариси у оғриниң өйигә адәм әвәтип һәммә нәрсә-керәклирини бир-бирдин ахтуртуп көрди.

Исим. Тарихи сөз. Ат еғили, ат қотини; атхана: қурбан ака ахтиханидики атларни һәркүни бир қетим суғиришқа ачиқиду.

Исим ①тарихи сөз. Ат бақар, ат баққучи. ②Ат қатарлиқ әркәк һайванларни пичидиған адәм.

Исим «деһқанчилиқ» ағдуруп аптапқа селинған терилғу йәр: адәмләр йаздин бери һәйдәлмәй чиңдилип кәткән ахтармилиқларда дүгҗүп-дүгҗүп маңатти.

①Сүпәт. Ағдурулған, ағдуруп қойуп терилмиған: ахтарма йәр. ②Исим. Ағдурулған, ағдурулуп терилмиған йәр: сайда таш тепилмапту, ахтармида даңгал (мақал).

Сүпәт. Җинсий бәзлири, тухуми елип ташланған; пичилған: ахта ат. Ахта қилмақ.

Исим. Ахбарат ишлири билән шуғуллиниш иши, кәспи: ахбаратчилиқ билән шуғулланмақ.