Исим. Әйләш иши билән шуғулланғучи.

①«Әйлимәк» пеилниң өмлүк дәриҗиси: улар мәсулийәт түзүминиң түрткиси билән аштин чиққан териләрни сүпәткә кепиллик қилиш шәрти билән һөддигә елип бәс-бәс билән әйләшти. ②«Әйлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси: кона җәмийәттә әҗнәбий муғәмбәрләр оғридәк қәст әйлишип, җуңгониң пут-қолиға гаң четиқини чатқаниди.

①«Әйлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: қасим териләрни шәхсләргә һөддигә берип сүпәтлик әйлитип болди. ②«Әйлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси: сөйгүдин салди әл асфалт йолға, қәлбидәк ғубарсиз пайандазини, гүлдәстә тутушти бизгә һәвәстә, әйлитип җәвлан уз баһар, йазини.

Пеил. ①Терә, хемир қатарлиқларни пишурмақ, пишшиқлимақ: терини әйлимәк, хемирни әйлимәк. ②Йазма әдәбийатта «қилмақ», «әтмәк» ролида келиду: бир бурадәр өмридә көпрәк хушамәт әйлиди. Бу «һүнәр» ни өзигә баб һәмдә амәт әйлиди.

Исим. Ашланған териләрниң йүзини қирип, ақартип, йумшитиш, силиқлаш үчүн мәхсус йасалған тиғлиқ сайман.

Рәвиш. «Йезиқ тили» әйләп, әйләш билән: тәпәккур әйлибан әҗдадлирим пүткән шу тарихни, дедим: «зүлмәткә миң ләнәт!» Толуп қудрәткә-дәрманға.

Әйш-ишрити бар, ишрәткә толған: ваңниң әйш-ишрәтлик турмуши әнә шундақ йиллап-йиллап давам қилатти.

Шәһванийлиқ, көңүл ечиш, кәйп-сапа, мәйхорлуқ: байниң ичкирики қорусидики һәшәмәтлик өйләрдин әйш-ишрәт қиливатқанларниң сәт күлкилири узаққичә аңлинип туратти.

Исим [әрәбчә] ①һузур-һалавәт, парағәт, ләззәт: кәлди норуз, кәлди бүгүн, әйш бина әткили, барчә адәм көңлини, шадухурам әткили. ②Кәйп-сапа, мәйхорлуқ, ишрәт: әй пәләк, чәрхи бузуқ, қилған ишиң ейтсам әгәр, бивапа аләмдә ишрәт әйшини надан сүрәр.

«Әймәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

Йүклимә сөз. Ишқилип, һәр һалда, қандақтур: уни әйтавур кишиләрниң урғанлиқи ениқ көрүнүп туратти.

Исим. [Әрәбчә] «йезиқ тили» (ә: йан) йуқири мәнсәплик, мәртивилик кишиләр; әмәлдарлар, хоҗайинлар: маңа егилип тоққуз тәзим қилидиған, әҗри үчүн инам-мукапатқа ғәрқ болған орда әйанлирим мәндин йүз өриди.