①Исим. Қатарға қошулуш, айниш, көкләш, тутуш (өсүмлүк вә башқа җанлиқларға нисбәтән): пәрвиш қилиш йахши болмиғанлиқи үчүн, һәр йили көчәт қойулсиму, әй болмай кәлгәниди. ②Күч-қуввәт, озуқлуқ, оғут: әй бәрмәк. Әй қилмақ. ②Имлиқ сөз «йезиқ тили» зоқлиниш, һайаҗанлиниш, һесдашлиқ, ғәзәплиниш, пушайман қилиш қатарлиқ мәниләрни билдүрүп келиду, тилдики «һәй» билән тәң: салам, әй мойсипитләр, пешқәдәм устаз! Баһар бостанида сайрайли хуш аваз!

Исим. Һиндистанниң тилимизда қоллинилған қәдимки нами.

Һәр хил баһанә-сәвәб, вәҗ, қуруқ вәдә, гәп-сөз: сән әмди әнә-манаңни қой.

①Алмаш. Нерирақта йаки көз алдида турған нәрсини йаки болмиса йүз бериватқан вәқә, һадисиләрни көрситиштә қоллинилиду:-сәмәт қени?-Әнә, келиватиду. ②Йүк. Көрситиш, тәкитләш вә муәййәнләштүрүш қатарлиқ мәниләрни ипадиләйду: әнә шундақ чағдиму мениң дадам мени җиддий һәм салмақ қәдәмләр билән алға йетәкләп кетиватиду.

«Әнлимәк» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.

«Әнлимәк» пеилиниң өмлүк дәриҗиси.

①«Әнлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси. ②«Әнлимәк» пеилиниң мәҗбурий дәриҗиси.

①Пеил. Метирлимақ, ени охшаш һалға кәлтүрмәк; өлчимәк: рәхтни әнлимәк. Матани әнлимәк. ②Пеил. Кәңрип, чоңқурлишип тез, раван ақидиған һаләткә кәлмәк, ән тартмақ (су һәққидә): ечиқ әнләп асан әткили болмайдиған болуп кәткәниди.

Сүпәт. Ени нисбәтән кәң, ени тахта әмәс: әнлик рәхт. Әнлик бөз.

Исим [инглизчә] йипәктин тоқулидиған теги қелин, йүзигә һәр хил гүл нусхилири чүшүрүлгән, гүли парқирақ бир хил рәхт, рәңги һәр хил болиду.

Пеил «бинакарлиқ» там қопурулуп болғандин кейин хиш арилиқлирида қалған кавакчиларға лай толдурмақ.

«Әнкаплимақ» пеилиниң мәҗһул дәриҗиси.